تهران ( 1370 ) 6 - تصحيح روضهء اطهار ، در شرح مزارات متبركهء تبريز و توابع ، تأليف ملّا حشرى ، چاپ تبريز ( 1371 ) دولت‌آبادى كه در شعر تخلّص « درويش » را برگزيده است ، خود مىگويد : « تخلّص درويش را با تفؤلى از ديوان لسان الغيب حافظ اختيار كردم . » وى در سرودن شعر فارسى و تركى آذرى تبحّر و مهارت دارد و طبعش به سرودن غزل و قصيده مايل است و بيشتر اشعارش صبغهء عرفانى دارد . ديوان اشعارش تاكنون طبع و نشر نگرديده و دو كتاب زير را نيز آمادهء چاپ كرده است : تصحيح ديوان بساطى سمرقندى ؛ فرهنگ واژه‌هاى تركى در زبان فارسى . استاد درويش از چهره‌هاى محبوب و سرشناس و دانشمندى پژوهشگر و انسانى وارسته و درويش مسلك و عارف پيشهء آذربايجان به شمار مىرود . نواى آشنا عزّتى از دولتِ فقر و فنا داريم ما * عشرتى در خلوتِ درد و بلا داريم ما آشنا با فتنه و بيگانه با آسايشيم * تا چو خضرِ عشق پيرِ رهنما داريم ما اشك حسرت كى فروغ ديده را سازد تباه ؟ * چون غبارِ راه جانان توتيا داريم ما گشته‌ايم از نسخه و ناز طبيبان بىنياز * تا نظير دردِ جان‌سوزت دوا داريم ما ساز جان را گوشمالى داده چرخ نغمه‌ساز * چنگ زن بر دل ، نواى آشنا داريم ما در كنار مجمر تسليم ، رخت افكنده‌ايم * مثل خاكستر به هر سوزى رضا داريم ما غنچهء دل مىشكوفد ، زان كه در باغ وجود * چون نسيم صبح آهِ دلگشا داريم ما مرغ توفانيم و با قهر طبيعت سازگار * نيست حاجت ناخدا را ، تا خدا داريم ما گنج استغنا اگر خواهى دل « درويش » جوى * در بساط بىنوايى ، بس نوا داريم ما